زمان پشت پا زده

  ١)روی پلک هایت تریلی 18چرخ هم که سنگینی کند، بسته نمی شود

 باید چیزهایی رابنویسی پس از چند ماه نبودن

 باید بنویسی :

 

 ٢)این چند هزارمین شب بیداریست...

 

 هر شب به بهانه ای و هر بهانه ای...

 شاید بهانه ای نداری که خوابت ببرد. شاید هم به خاطر حادثه ای

  بهانه گیر  شده ای.

 نمی دانم.

 

 ٣) کاری ندارم که چهارشنبه سوری بود یا 4 شنبه سوزی

  خسته تر ازین حرف هام.

 

۴ )کاش می شد بنویسم بزنم بر در ِ باغ     که من از این همه دیوار بدم می آید

 

 نمیشه، نمیشه به اون روزا برگشت. اون روزای اردیبهشتی

  که عجیب همه  چیز به باغبانی مربوط می شد!

 

 ۵)قلبم کنار پنجره جا ماند              این روزها حواس ندارم

 

 می بینی! درست از شماره ی قبل که اومدی ، زبونم روون تر شده.

  شاید هنوز چشات بهم خیره نشدن که راحت حرف می زنم..................

 

 ۶)گاه نگاهش روی گوش یا موهام می ماند و تا سر بر می گرداندم،

 مثل گنجشک پریده بود.

 

 نباید بیشتر ازین کش بدم.

 می تونی درد مو بخونی :

 

  گاهی بدون آن که بفهمی  چه می شود             

 

  احساس تو، توسط او بازیچه می شود

 

  در تیرگی به دور ِ خودت تار می تنی             

 

  با زیرکی درون خودت جار می زنی:

 

  «با یک نگاه ساده ی بی ادعا که نه               

 

  با کفش های جاده ی بی انتها که نه

 

  با یک سلام و سکسکه اول شروع شد            

 

   از امتداد ِ پلک تو جنگل شروع شد

 

   با خنده های ریز ِ نجیبت که نیست و              

 

  با انزوای ناز و غریبت که نیست و...»

 

  -سرفه! به خود می آیی و تنها یی ات زیاد         

 

  این هم نشد هوایی و تنهایی ات زیاد

 

 از دست رفته ای و خوراکت فقط غم است       

 

  خسته نشسته ای و شکستت مسلم است

 

 هی دست روی دست و فقط فکر می کنی       

 

  گیجی و سخت مست و غلط فکر می کنی

 

  با این بهار زرد اسیدی چه می کنی؟              

 

   او را شبی اگر که ندیدی چه می کنی؟

 

   با این که حرف می زنم انگار مرده ای           

 

   شاید که سیب ِ کوچک ِ منقار خورده ای

 

  -بازی نکرد، نبض دلش زیر تیغ رفت           

 

  خمیازه ای کشید، به خوابی عمیق رفت-

 

  «یک باره فکر بی تو نبودن مرا شکست         

 

 از زندگی ِ بی تو سرودن مرا شکست

 

   دوران خیس ِ خاطره هامان کبود شد             

/ 7 نظر / 14 بازدید
مریم

ممنون بابت شعر واقعا عالی بود

حامد داراب

دهه ی هشتاد نکبتی به نکبتی ترین شکل ممکنش تموم شد. مهمانید به مطالعه ی شعری از من خطاب به این دهه در ویژه نامه ی بهاره ی (والس ادبی) حضورتان را دریغ نفرمایید .

معین امیری

[لبخند] سعید نوراللهی عزيز سلام وبلاگ خیلی خوبی دارین از خوندن مطالبتون لذت بردم من خیلی وقت نیست که وبلاگم رو راه اندازی کردم برای همین دوستای زیادی ندارم خوشحال میشم از این به بعد بتونم بیشتر به وبلاگتون سر بزنم اگر مایل به تبادل لینک هم هستین باعث افتخار منه که دوستایی مثل شما داشته باشم ایام به کامتون موفق باشيد [گل]

ح.اسداله پور

در این سال نود چرا کسی نمانده ؟ چرا کسی نیست که دیگر سری بزند سر سری ؟ چرا افسوس امسال پر رنگ تر از سالهای دیگر است !

غزال مرادی

سلام خیلی وقته نبودین خوندم به امید روزهای بهتر

آتوساایرانی

باسلام راز رازقی بیست و سوم هر ماه بی دعوت به روز است. منتظر نقد و نظرات ارزشمندتان هستم. با تشکر[گل]